Problems

 Na świecie są miliony ludzi, każdy jest wyjątkowy i wspaniały. Każdy ma coś, co wyróżnia go z tłumu.

Nie ma dwóch identycznych osób. Niestety, każdy bez wyjątku ma też swoje, małe lub duże problemy.

Kłopoty, z którymi nie potrafi sobie na co dzień poradzić. I nie mowa tu o zawodach miłosnych, słabych

ocenach w szkole, niskiej samoocenie, kłótniach z rodzicami. Głównie chodzi tu o typowe życiowe historie.

Wiele nastolatków i dorosłych napotkało je na swej drodze. Los zesłał na nich pioruny, z którymi często

sami musieli sobie poradzić. Do dziś zostały przykre wspomnienia, blizny na sercu i zniszczona psychika.

Zawsze znajdzie się powód do płaczu, załamania, a nawet depresji, czego niestety nie wyleczy nic prócz

miłości bliskich. Smutny widok, gdy obok ludzi tryskających radością przechodzi szary, wyniszczony

młody człowiek uważający, że nie ma już po co żyć, stracił wszystko. Którego codziennie gnębi ta sama,

smutna myśl. Beznadziejna rutyna. Większość boi się wyjść z domu, do społeczeństwa. Gdzieś w swojej

podświadomości wiedzą, że nie zostaną zaakceptowani, ciepło przyjęci przez innych. Mają swój własny,

mały, depresyjny świat i nikt nie może im pomóc. 15-letnia dziewczyna trzyma za rękę swojego

rocznego synka. Ludzie nazywają ją puszczalską, nikt nie wie, że w wieku 13 lat została ona zgwałcona.

Grupka młodych przezywa rówieśnika grubym. Nie wiedzą, że od narodzin może on cierpieć na poważną

chorobę, która sprawiła, że takim jest. Dzieci nazywają starszego człowieka brzydkim. Nie zdają sobie

sprawy z tego, że został on poważnie ranny w twarz walcząc o dobro ojczyzny na wojnie. Ktoś wyśmiewa

młodą kobietę dlatego, że jest łysa - nie zwraca uwagi na możliwość nowotworu. Takich ludzi powinno się

podziwiać i przede wszystkim szanować. Ciężkie przeżycia wbrew pozorom nie są karą za złe postępowanie. Jeśli człowiek cierpi na poważną chorobę, oznacza to, że jest o wiele silniejszy i bardziej wytrzymały od zdrowej osoby. Jest w stanie wycierpieć więcej. To również czyni ich wyjątkowymi. Życie nie jest kolorowe, ale trzeba wierzyć w to, że wynagrodzi cierpienie w wysokiej stawce. Każdy na ziemi powinien poczuć szczęście, chociaż na chwilę, ale musi też wiedzieć, jak wygląda gorycz. Zastanówmy się więc nad własnym życiem i cieszmy się z tego co mamy. Za kilka dni, miesięcy, lat może nas spotkać to samo, co spotkało wybranych. Możemy znaleźć się wśród nich. Kto wie, istnieje prawdopodobieństwo, że nie będziemy na tyle silni, by wygrać walkę z nieszczęśliwym losem i wyjść z tej ciemnej, nijakiej dziury, przez którą wraca smutna przeszłość.